پروردگارا
داده هایت ، نداده هایت و گرفته هایت را شکر می گویم
چون داده هایت نعمت ، نداده هایت حکمت و گرفته هایت امتحان است.
یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد
نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد
خطی ننویسم که آزار دهد کسی را
که تنها دل من ؛ دل نیست
آنچه نباید وابستگی نشاید، هیچ كس لایق وابستگی نیست جز او و اگر به غیر
او وابسته شدیم مجازاتش جهنم جدائیست چرا كه خود را از برای ما نمی خواهد
كس، ما را همه از برای خود می خواهند. فقط اوست كه ما را برای خودمان می
خواهد با او باید همواره آشتی بود و در قهر و آشتی همواره او را دوست داشت و
در قهرو آشتی از او جدا نشد.
اگر بروی چشمانم دیگر سوی دیدن ندارند...
بعد از تو، آسمان چشمانم همیشه بارانیست.
خدایا دستانم را هر چه بالا می آورم به آسمان نمی رسد
تو که می توانی;
دستان ناتوانم را بگیر و راهی آسمانم کن...!
(مهرداد)
روزی مبلغی جوان، هیزم شکنی را در حال کار در جنگل می بیند و با فهمیدن اینکه هیزم شکن در تمام عمر خود حتی اسمی از عیسی نشنیده است، با خود می گوید:
«عجب فرصتی است برای به دین آوردن این مرد!»
در اثنایی که هیزم شکن تمام روز به طور یکنواخت مشغول تکه کردن هیزم و حمل آنها با گاری بود، مبلغ جوان یک ریز صحبت می کرد، عاقبت از صحبت کردن باز می ایستد و می پرسد: «خب، حالا حاضری دین عیسی مسیح را بپذیری؟»
هیزم شکن پاسخ می دهد: «نمی دانم شما تمام روز درباره عیسی مسیح و اینکه وی در همه مشکلات زندگی به یاری ما خواهد شتافت، حرف زدید، اما خود شما هیچ کمکی به من نکردید.»
بیادتان مى آورم تا همیشه بدانید که زیباترین منش آدمى،
محبت اوست پس؛ محبت کنید چه به دوست، چه به دشمن! که دوست را بزرگ کند و
دشمن را دوست.
روی گلتون به سرخی انار ، شبتون به شیرینی هندوانه
خنده هاتون مثل پسته و عمرتون به بلندی هزاران شب یلدا
شب یلدا مبارک...
دیروز بزرگی می گفت:
هر وقت احساس کردی ناخودآگاه دلت گرفت، بدان جایی کسی دردی دارد.
هــــــــــــــــــــــی این روزها چقدر دلم می گیرد...!!
یادم می آید وقتی که نوجوان
بودم، یک شب با پدرم در صف خرید بلیط سیرک ایستاده بودیم، جلوی ما، یک خانواده
ی پر جمعیت ایستاده بودند و به نظر می رسید پول چندانی نداشتند. شش بچه که
همگی زیر دوازده سال بودند، لباس های کهنه ولی در عین حال تمیزی پوشیده
بودند. بچه ها همگی با ادب بودند. دوتا دوتا پشت پدر و
مادرشان، دست همدیگر را گرفته بودند و با هیجان درباره برنامه ها و شعبده
بازی هایی که قرار بود ببینند، صحبت می کردند. مادر بازوی شوهر را گرفته بود و
با عشق به او لبخند می زد. وقتی به باجه بلیط فروشی رسیدند، متصدی باجه از
پدر خانواده پرسید: «چند عدد بلیط می خواهید؟» پدر جواب داد: «خواهشا شش بلیط برای بچه ها و دو بلیط
برای بزرگسالان». متصدی باجه قیمت بلیط را گفت پدر به باجه نزدیک شد و به
آرامی پرسید: «ببخشید، گفتید چه قدر؟»متصدی باجه دوباره قیمت بلیط ها را تکرار
کرد. پدر و مادر بچه ها با ناراحتی زمزمه کردند. معلوم بود که مرد پول کافی
نداشت و حالا فکر می کرد به بچه های کوچکش چه جوابی بدهد؟ ناگهان پدرم دست در جیبش کرد و یک اسکناس 20 دلاری
بیرون آورد و روی زمین انداخت. بعد خم شد، پول را از زمین برداشت، به شانه مرد زد و گفت: «ببخشید آقا، این پول از جیب شما افتاد!» مرد که متوجه موضوع
شده بود، همان طور که اشک از چشمانش سرازیر می شد، گفت: «متشکرم ،متشکرم آقا.» پدر خانواده مرد شریفی بود ولی در آن لحظه برای اینکه
پیش بچه ها شرمنده نشود، کمک پدرم را قبول کرد. بعد از اینکه بچه ها داخل سیرک شدند، من و پدرم از صف
خارج شدیم و به طرف خانه حرکت کردیم. ما آن شب به سیرک نرفتیم.
تا میتوانی به همه محبت کن
و هرگز از محبت کردن دریغ مکن
شاید کسی باشد در این دنیا
که جانش وابسته است، به محبت تو.
تنها، تنهایی عامل نا امیدیست،
تنها، خستگی روح، عامل کناره گیریست،
و تنها، بی همزبانی عامل همٌ و غم و درد است...
پس
دنبال کسی باش که شادی را در دلت جریان بیندازد، دردهایت را بفهمد و تو را درک کند...
دنبال کسی نباش که همیشه امیدت را نا امید کند، همیشه تو را به سخره بگیرد و از همه بدتر غرورت را زیر پا له کند...
حواست باشد، حواست باشد که بازی زمانه، گرفتار اندوهت نکند...
مارچلو، همسر
یک تهیه کننده ی تلویزیونی، در شهر لس آنجلس کالیفرنیا گم شده بود. ساعت
ها، از عصر تا شب، بی هدف سرگردان بود و سرانجام از منطقه خطر سر درآورد.
به
نوبه خود متوجه وضعیت آن منطقه شد و با حالتی عصبی تصمیم گرفت زنگ
خانه ای با چراغ های روشن را به صدا درآورد. مردی با لباس راحتی در را
گشود. مارچلو وضعیت را توضیح داد و از او خواهش کرد برایش یک تاکسی بگیرد.
اما مرد لباس پوشید، اتومبیل خودش را از گاراژ بیرون آورد و او را به هتل
رساند.
مرد در راه توضیح داد: حدود پنج سال پیش ، در برزیل
بودم. یک شب در شهر سائوپائولو گم شدم. حتی یک کلمه هم پرتغالی بلد نبودم،
اما سرانجام یک پسربچه ی برزیلی متوجه مشکل من شد و مرا تا هتل راهنمایی
کرد. " امروز، خداوند به من اجازه داد دین خود را ادا کنم. "
در یکی از شب های سرد زمستان، یک نفر با مرد فقیری برخورد کرد، مرد فقیر به سوی او دست دراز کردو صدقه خواست.
ولی آن شخص بعد از کمی جستجو در جیب هایش پولی نیافت.
فقیر همچنان خیره به او بود و انتظار می کشید و خوشحال از اینکه قرار است به او کمک شود.
آن شخص ناراحت و پریشان شد از اینکه پولی نیافته تا به او کمک کند،
در همین حال دستان سرما زده مرد فقیر را گرفت و رو به او گفت: " برادر عزیزم پولی ندارم که به تو کمک کنم، مرا ببخش "
فقیر در حالی که به او خیره شده بود، بغض کرد و گفت:
" تو بزرگترین هدیه را به من داده ای، تو مرا برادر خطاب کردی و این از همه چیز برای من با ارزشتر است "
روزی پسر کوچولویی می خواست یک سنگ بزرگ را جابه جا کند; اما هرچه می کوشید حتی نمی توانست کوچک ترین حرکتی هم به آن بدهد.
پدرش که از کنارش می گذشت، لحظه ای به تماشای تقلای بی حاصل او ایستاد. سپس رو به او کرد و گفت: « ببین پسرم، از همه توان خود استفاده می کنی یا نه؟»
پسرک با اوقات تلخی گفت:« آره پدر، استفاده می کنم.»
پدر آرام و خونسرد گفت:« نه، استفاده نمی کنی. تو هنوز از من نخواسته ای که کمکت کنم.»
.........................
پدر جزئی از وجود ما انسان هاست و تجلی دهنده قدرت و عظمت خداوند مهربان در زمین است.
پدر مخلوقیست که هر جا تو را در حال زمین خوردن ببیند، حاضر است از خود بگذرد، تا تو در مقابلش همیشه سربلند باشی.
